Thanksgiving

Donderdag was het "Thanksgiving".
Thanksgiving is zo'n speciale feestdag hier in The States waar we even stilstaan en dankbaar zijn voor al de goede dingen in het leven en hoe bevoorrecht we zijn ten opzichte van vele anderen. Op scholen en aan supermarkten wordt eten en geld ingezameld voor de minder bevoorrechten onder ons.
En waar zijn wij vooral dankbaar voor?
Ten eerste omdat we toch wel geluk hebben dat we nog nooit honger en armoede gehad hebben en hopelijk nooit hebben.
Ten tweede omdat we het hier zo goed hebben. Velen noemen San Marino "the bubble" dit omdat het zo'n beschermd stadje is. Wij vinden het alleszins geweldig in die bubble!
Ten derde omdat we zo'n fantastische familie en vrienden hebben, die ons (ook al wonen we aan de andere kant van de grote plas) nog niet vergeten zijn en af en toe eens bellen of mailen.

Thanksgiving is ook een dag waar familie en vrienden samen komen om gezellig samen te zijn en te eten. Op het menu staat meestal kalkoen.
Thanksgiving is natuurlijk ook een lekker, lang weekend, zo'n weekend waar talloze reislustigen ook gretig van profiteren.
Zo ook was het bij vele van onze Vlaamse vrienden hier in California het geval. Vandaar dat we dit jaar geen kalkoen klaargemaakt hebben (is nogal groot he voor 4 mensen). Nee, dit jaar zijn we de voetjes onder tafel gaan schuiven bij de familie Goei om daar Thanksgiving te vieren. Het was daar het huizeke vol! Een reuze tafel goed gevuld met lekkernijen, het was er smullen geblazen! Er was zelfs zoveel over dat we gisteren terug de voetjes onder tafel gingen schuiven bij de familie Goei, "Leftover Party".

_

Apple, ikke, Gina en Kurt

De dag na Thanksgiving noemen ze hier "Black Friday", en dit omdat overal koopjes te doen zijn.Ook superkoopjes voor de vroege vogels, sommige winkels deden de deuren al open om 3 uur. Tja, ge moet het er iets voor over hebben he! Ons hebben ze alleszins niet gezien op Black friday, Kurt ging golfen en ik ging tennissen. We hielden ons op veilige afstand van winkels want als ik de verhalen zo hoor was het overal chaotisch. Ja, Amerikanen kunnen shoppen als geen ander!!

Nele

Partytime!

Ja, gisterenavond was het "Partytime", we vierden Kurt's 40e verjaardag in de Voila gallery. Zo'n 50 aanwezigen waaronder collega's, San Marino vrienden, Kurt's golfbuddies en onze Vlaamse vrienden. We hadden allerlei hapjes en drankjes voorzien, het werd een hele gezellige avond!

met ons buren Barbara, Charles en Brooke

Kurt met zijn collega's: Jennifer, Diana, Ted, May-kay en Okt

Geen uitleg nodig zeker? Zie het ons hier smaken!

Kurt met de mama's van Margaux's 2 beste vriendinnen,

Ann (de mama van Catherine) en Nan (de mama van Gretchen)

Dylan, Cecilia, wij, Moira en Erik.

Erik en Moira hadden speciaal hun vakantie met een dag verlaat om erbij te kunnen zijn, geweldig he!


Onze "birthday-boy" er is serieus in de watten gelegd gisteren. Is nu dan ook wat aan het bekomen. Zou het zijn omdat hij nu 40 is of zou hij wat de diep in het glas gekeken hebben? 't Zal wel dat laatste zijn zeker...

Nele

Tram 4

40 jaar geleden werd in Eeklo om 16.30u een flink bazeken geboren van 3,5 kg, 55 cm, genaamd "Kurt".
Hier enkele foto's uit de oude doos....

2 jaar

12 jaar, Plechtige Comunnie

20 jaar, op vakantie met zijn lief (oef, ik ben het)

23 jaar, getrouwd

30 jaar, trotse vader van een dochter en een zoon.

(Margaux 3 en Matisse 1 jaar oud)

Ondertussen zijn we 10 jaar later, de kleine kindjes zijn al opgegroeid tot flinke tieners, we zijn wat ouder maar wijzer geworden, wonen in het zonnige California. Wie weet wat de toekomst nog allemaal brengt, het leven begint aan 40 pas, dat is toch wat ze zeggen?!

Kurt werd door zijn lieve collega's verrast met een lekkere taart. De kinderen verrasten hun papa met zelfgemaakte cadeautjes en kaartjes. Hij nam een halve dag en spendeerde die met zijn lievelingsactiviteit, golfen. Een avondje uit zat er dit jaar niet in want Matisse is ziek. Dus vierden we thuis en kookte ik Kurt zijn lievelingskostje (allee toch een ervan want hij heeft er zoveel), lamskoteletten met gratin patatjes en boontjes, we dronken champagne, aten nog meer taart... En binnenkort volgt nog een feestje.

Nele

Halloween

De laatste dag van oktober is het Halloween.

Je kon er niet omheen, al enkele weken waren voortuintjes en huizen versierd met de meest griezelige taferelen. Spinnen, zwarte raven, grafzerken, vleermuizen, skeletten, afgehakte handen en hoofden...

Aangezien Halloween dit jaar op een zaterdag viel, mochten de kinderen die dat wilden vrijdag verkleed naar school.

Toen we begin deze maand in San Francisco waren kochten we voor Matisse deze gevangenisoutfit met bijpassend mutske. "escaped from Alcatraz". Bij wijze van grap zette Matisse er zijn duikbrilletje bij op. (Alcatraz ligt 5 km ten oosten van de Golden gate. Van 1934 tot 1963 deed het fort dienst als zwaarbewaakte federale gevangenis. Ontsnappen was bijna onmogelijk want het water is er berekoud! Enkel de broers Anglin slaagden erin, ze zijn ook nooit gepakt. Hun verhaal wordt verteld in de film uit 1979 "Escape from Alcatraz".

Margaux was helemaal in het zwart gekleed en moest iemands schaduw voorstellen.

Op Halloweennight was ze samen met haar vriendinnen Gretchen en Catherine, de dames uit de videoclip van Beyonce "All the single ladies" Zwarte nylons, zwart turnpakje, veel smink....Foto's nemen is me niet gelukt want de ladies waren druk bezig en vonden het niet plezant dat de moeders met camera rondliepen, ja die jeugd he! Deze heeft ze zelf genomen en heb ik dus maar gepikt om op de blog te zetten.

Margaux, Annika (die Luigi van Nintendo was) en Gretchen

We waren uitgenodigd bij de Mallory's, de ouders van Catherine, samen met nog vele andere voor een potluck dinner. Gezellige bedoening! Ze wonen wellicht op de meest popullaire straat van San Marino, want vrijwel iedereen uit school liep daar rond, wat het natuurlijk heel plezant maakt voor de kinderen.

Sommige mensen knutselen er echt wel op los om het zo "spooky" mogelijk te maken. Iemand had een labyrint in zijn voortuin aangelegd met obstakels, voor je aan de deur kon bellen "Trick or treat".

Matisse heeft dit jaar zijn record verbroken, 130 snoep/chocoladerepen heeft die opgehaald. We kunnen weer even voort!

Nele

Belated Birthday-party

Een maand te laat, maar beter laat dan nooit he!
Gisteren was het dan eindelijk Margaux's verjaardagsfeestje.
En 10 van haar beste vriendinnetjes waren van de partij om mee te vieren.

Allison, Margaux, Catherine en Kristie

Pauline, Margaux, Gretchen en Ruyi

Aangezien het de avond voor Halloween was, hebben we er maar een griezelfilm bijgehaald. "Knowing" Ik had voor de gevoelige kijkertjes ook een romantisch filmke gekozen maar iedereen wou griezelen en we hebben het geweten! Ik kan u verzekeren als 10 meiden gillen dat het de moeite is zunne!

Spannend!

Geen verjaardag zonder taart natuurlijk, Margaux wou dit jaar eens cupcakes. Deze namiddag zijn we dus aan het bakken en versieren geslaan, ze heeft zelfs goed meegeholpen. (En ze waren nog lekker ook!) Ben dan nog rap een toren gaan kopen om ze als een echte taart te kunnen presenteren. 13 kaarsjes erop en, voila.

Hieperdepieperdepiep...hoera!!!

Nele

Update

Het is alweer veel te lang geleden dat ik nog eens een blogje heb geschreven.
Ik moet eerlijk toegeven dat de goesting me soms ontbreekt om na 't weekend nog achter de computer te kruipen om wat neer te tokkelen, en tijdens de week is er wel altijd wat. Maar genoeg excuses, dringend tijd voor een "update".

Eens goed nadenken wat we zoal uitgestoken hebben de afgelopen 2 weken.
Vorig weekend:
Zaterdag zijn Kurt en Matisse met de Boyscouts een school gaan helpen verven in Compton. Het was nogal een gure buurt volgens Kurt, maar ze hebben er toch voldoening van gekregen om met wat "Just Do Good" mee te helpen, en hebben er zo toch weer een aantal uurkes vrijwilligerswerk op zitten.
Margaux had ook nog wat uurtjes vrij om te helpen met de Girlscouts op een feestje van een kerk hier in de buurt. Kleine kindjes helpen met de knutselwerkjes enzo...
Zondag hadden we Dylan over de vloer. De sukkelaar zit daar zo moederziel alleen in het mooie Palos Verdes, en kwam "all the way to Pasadena" om met Kurt en Matisse een namiddagje te gaan golfen. Hij (die zoveel kilometers in de benen heeft) had golfen precies wat onderschat want hij was bekaf toen ze terug kwamen.
Margaux en ik waren ondertussen met de Girlscouts naar een "self defense Class". Man, man, hopelijk kom ik nooit in een situatie dat ik die lessen in praktijk moet omzetten want ik bakte er niet veel van! De boodschap is vooral: heel assertief zijn (ik schoot steeds in de lach, dat zal zeker helpen als ik overvallen word!!) Maar allez het was wel eens interessant om dit bij te wonen.

Dit weekend:
Zaterdag was het "Hauntington Breakfast". Een jaarlijks ontbijtfeestje op de Huntington Middle School. De bedoeling is om de leerlingen zoveel mogelijk kaarten te laten verkopen, want dit is een van de belangrijkste geldophalingen van het jaar. Wie de meest kaarten verkoopt wordt uiteraard ook beloond met talrijke cadeautjes. Ik heb de afgelopen week ettelijke uurtjes op school vertoefd met het helpen van de decoraties, tafels zetten, geld tellen...
Zondag hadden we bezoek van Moira en Erik met hun kids en Dylan. Weer een hele gezellige namiddag gehad hier in San Marino met veel eten, veel drank en vooral veel getetter, dit met nog steeds zalige temperaturen! Genieten met volle teugen!!

Voila, dat waren 2 weekends in een notedop.
Deze week is het studeren geblazen voor ons kinderen want ze hebben "Finals", met andere woorden vrijdag is het eerste kwartaal van hun schooljaar achter de rug.
En dan op naar "Halloween" dit weekend....Mwoehahahahaaa..
Nele

Rustig weekje

Wat was het hier stil deze week!
Ons bezoek is weg en Matisse was op kamp met school.
Nu is ons Margaux zo'n stilleke als ze alleen is dat ik met moeite wist dat ze'r was. Voor even is het wel leuk zo die rust, ik heb genoten van een stille week, maar nu iedereen weer van de partij is, geef mij toch maar die gezellige drukte!

Maandag bij het krieken van de dag is Matisse vertrokken met alle zesdes van Huntington Middle School, met de bus naar "Wonder Valley".
Wonder Valley ligt in een prachtige beboste omgeving, dichtbij Sequoia, waar de kinderen uiteraard hebben mogen gaan wandelen, ook paardrijden en kajakken stond op het programma, leren over de natuur, maar vooral veel plezier maken met de vriendjes......
Nu wil het wel lukken dat het begin deze week een beetje overtrokken was: maandag grijs, dinsdag druppeltjes hier en daar en woensdag een ganse dag regen. (Het was weliswaar van korte duur, donderdag al weer 28 graden en gisteren 35) Het heeft eens deugd gedaan aan de tuintjes. Ik hou van die typische geur als het pas geregend heeft, ik heb natuurlijk makkelijk spreken hier in het immer zonnige California.
Voor de kampgangers iets minder dus om op een natte vakantiebestemming aan te komen, maar de regen was ook daar van korte duur, daarbij kamp Wonder Valley is voorzien op alle weersomstandigheden. Matisse heeft vooral veel gebiljart en is (naar eigen zeggen) niet te verslaan. "eigen lof stinkt" zeggen ze he!
Doodmoe is hij gisterennamiddag van de bus gestapt, zal waarschijnlijk weer niet veel geslapen hebben en vooral veel gekletst en leute gehad hebben.
Zoals een kamp moet zijn!

Nele